Wat is de diepgang van het Duitse denken over de eurocrisis?

Martin Wolf, de columnist van de Financial Times (zie ook dit bericht), krijgt een reactie op zijn laatste column van Ludger Schuknecht, een senior en zeer gerespecteerde (volgens Wolf) beambte van het Duitse ministerie van Financiën. Schuknecht verdedigt het Duitse beleid.

Je hoopt dan dat je een argumentatie krijgt met meer diepgang en op basis van meer informatie dan wat tot nu toe van de kant van de Duitse beleidsmakers tot ons is doorgedrongen. Maar het resultaat is teleurstellend. Ik vind nu niet de tijd en zeker niet de energie om een samenvatting te geven. Maar lees de citaten en de commentaren van Wolf. Mijn conclusie (en die van Wolf): weinig diepgang, niet goed geïnformeerd. En lees vooral ook dat commentaar van Wolf helemaal onderaan...

The German response | Martin Wolf's Exchange:

'via Blog this'

Kijkend naar Europa begin je te begrijpen hoe de Grote Depressie van de jaren 30 kon ontstaan

Martin Wolf, en met hem Paul Krugman, kijken naar Europa en beginnen te begrijpen hoe de Grote Depressie van de jaren 30 van de vorige eeuw kon ontstaan. Zie de link onderaan. Want alle voorwaarden die destijds aanwezig waren, zien we nu wel heel concreet voor onze ogen in werking:

• zwakke economieën
• een rigide monetair regime
• intensieve debatten over wat gedaan moet worden
• een wijdverbreid geloof dat lijden goed is
• kortzichtige politici
• onvermogen om samen te werken
• niet in staat zijn om de gebeurtenissen voor te zijn

En dat terwijl er met de Europese werkloosheid dit aan de hand is:



Doing Their Best to Destroy Europe - NYTimes.com:

'via Blog this'

Martin Wolf: Duitsland weigert de echte oorzaken van de eurocrisis onder ogen te zien

Martin Wolf wijst nog eens op de echte oorzaken van de eurocrisis. En op de weigering of het onvermogen van Duitsland om die onder ogen te zien. Zie het bericht hieronder uit de Financial Times van vandaag.

Dat betekent dat het onderliggende probleem blijft bestaan, ook als er deze week een korte termijn "oplossing" wordt gevonden. Het probleem dus dat een muntunie kwetsbaar is voor betalingsbalans crises als er geen fiscale én financiële integratie is. En financiële integratie betekent: een lender of last resort mandaat voor de Europese Centrale Bank.

Dat laatste komt geheel overeen met mijn vermoedens aan het eind van dit bericht. Ik citeer mezelf:

En er blijft, denk ik, het probleem van het ontbreken van een centrale bank met een lender of last resort functie in de euorozone. Want ook als uiteindelijk de euro, vooreerst, gered is, en als die zwakkere landen een beter beleid zijn gaan voeren, dan blijft het "probleem" bestaan dat niet alle landen economisch even sterk kunnen zijn. Niet iedereen kan, zoals in Lake Wobegon, boven het gemiddelde zitten. Dat moet, als Paul de Grauwe gelijk heeft, betekenen dat ook dan nog steeds het gevaar dreigt van een run van de financiële markten op het land dat dan het zwakste is. Misschien is dat dan Duitsland wel. Of Nederland.

 Merkozy failed to save the eurozone - FT.com:

'via Blog this'
Update. Zie nu ook dit bericht van Paul Krugman.

Martin Wolf, via Joe Nocera: Duitsland is moreel gemotiveerd

Toen Joe Nocera aan Martin Wolf, de columnist van de Financial Times, vroeg waarom de Europese Centrale Bank niet wil handelen, was het antwoord dat de ECB het Duitse standpunt accepteert dat het inherent immoreel is om problemen met overheidsschulden op te lossen met het drukken van geld. En door die morele stellingname is wat bij een kleine crisis over Griekenland had kunnen blijven, een grote crisis geworden van heel Europa.

Het gedrag van de Duitse regering lijkt inderdaad moeilijk anders te verklaren dan dat het op een morele overtuiging gebaseerd is. Denk aan aan die speech van Angela Merkel in de Bundestag, waar ik in dit bericht over schreef. Er is natuurlijk op zich niets tegen om op grond van morele overtuigingen een beleid te voeren. Maar of die morele overtuigingen in het publieke domein van de financiële en economische internationale wereld altijd net zo adequaat zijn als in het persoonlijke domein, is bepaald niet gegarandeerd.

Zoals ik in dit bericht schreef, is het publieke domein te complex om er altijd met uitsluitend onze moraal uit het persoonlijke domein goed over te kunnen oordelen. Je moet dan vaak veel meer moeite doen om je goed te informeren. En daarvoor moet je je morele verontwaardiging even opzij kunnen zetten.

Dat maakt ruimte om je te verdiepen in de echte oorzaken van de eurocrisis. Om tot de conclusie te komen dat Duitsland geprofiteerd heeft van de toegenomen export naar de zuidelijke periferie, die door de kapitaalsstromen daar naar toe op gang werd gebracht. En dat de banken in Duitsland en andere eurolanden mede verantwoordelijk waren voor die kapitaalbewegingen.

En dan kan ook tot je doordringen dat je door die te eenvoudige, want niet goed geïnformeerde, morele stellingname, wel erg veel gevaren creëert, ook voor je eigen bevolking.

Germany Cuts Off Its Nose - NYTimes.com:

'via Blog this'

Be bold, Mario, put out that fire - FT.com

Martin Wolf schrijft in de Financial Times een open brief aan Mario Draghi, de opvolger van Trichet bij de Europese Centrale Bank. Weer een oproep, in navolging en met verwijzing naar Paul de Grauwe, om het roer om te gooien. Maak van de ECB een normale centrale bank, die niet alleen de prijsstabiliteit bewaakt, maar ook de geldschieter als laatste toevlucht is. Alleen omdat Spanje en Italië nu niet op het bestaan van zo'n bank kunnen terugvallen, en Engeland wel, moeten ze veel hogere rentes betalen dan Engeland. Terwijl ze er niet slechter voor staan.

Ik volg deze ontwikkeling zo intensief omdat er misschien iets van te leren valt over hoe een door de goegemeente als vanzelfsprekend aanvaarde gedachte uiteindelijk bezwijkt aan de feiten. Of, wie weet, we zitten er nog midden in, zijn aanhang versterkt door het When Prophecy Fails-mechanisme. Economie en economische politiek als object van sociale wetenschap.

Be bold, Mario, put out that fire - FT.com:

'via Blog this'