Als Europa Thatcherism wil, dan moet het stoppen met bezuinigen | Anatole Kaletsky

Vandaag weer een heel goed bericht van Anatole Kaletsky. Zie de link onderaan. Over Margaret Thatcher die weliswaar bekend stond als de spreekwoordelijke overtuigingspolitica, maar die, als je niet naar haar retoriek kijkt, maar naar haar acties, veel meer tot compromissen bereid was en pragmatischer was dan de huidige Europese leiders. Hij eindigt met

Kortom, de bezuinigingsstrategie is de vijand van concurrentiekracht en zonder economische groei zijn structurele hervormingen gedoemd te mislukken. Begrepen de huidige Europese leiders dat maar net zo goed als Margaret Thatcher dat deed.

If Europe wants Thatcherism, it must abandon austerity | Anatole Kaletsky:

'via Blog this'

Het is tijd om de depressie te stoppen. En dat kan ook. A breakthrough speech on monetary policy | Anatole Kaletsky

Anatole Kaletsky schrijft vandaag over de volgens hem historische redevoering die Adair Turner, de voorzitter van de Engelse Financial Services Authority, gisteren heeft gehouden.  Zie de link onderaan. Turner, "een van de meest invloedrijke financiële beleidsmakers in de wereld," vindt dat aan de economische depressie een halt moet worden toegeroepen en dat dat ook kan. Het economisch fatalisme van de huidige politieke en economische elite berust op een hersenschim. De keizer blijkt geen kleren aan te hebben. De overheden moeten de economie aanjagen door belastingverlaging of publieke investeringen. Hoe? Door geld te drukken. We moeten ophouden met "helicoptergeld" als een taboe te beschouwen.

A breakthrough speech on monetary policy | Anatole Kaletsky:

'via Blog this'

Historische wending: Fed en ECB verwerpen pre-Keynesiaanse dogma - Anatole Kaletsky

Volgens Anatole Kaletsky maken we een historische wending mee. Die bestaat er uit dat de Amerikaanse Federal Reserve (Fed) en de Europese Centrale Bank het pre-Keynesiaanse dogma hebben losgelaten dat centrale banken uitsluitend de prijsstabiliteit moeten bewaken. Zie de link onderaan dit bericht.

Dat dogma houdt dus in dat het monetaire beleid er niet op gericht mag zijn om volledige werkgelegenheid te bevorderen. Want werkgelegenheid kan uitsluitend voortkomen uit private ondernemingen. Volledige werkgelegenheid zou automatisch bereikt worden als de inflatie onder controle is en de markt vrij kan opereren, met een minimum aan overheidsingrijpen, regulering, vakbondsmacht, sociale zekerheid en andere marktverstoringen. Of in de woorden van Robert Skidelski (zie dit bericht):

Weg met de Keynesiaanse macro-economische politiek. Weg met het streven naar volledige werkgelegenheid. Het gaat uitsluitend om monetaire stabiliteit. Richt je op de inflatie en dat is alles wat je nodig hebt. En als je dat doet, dan werken alle micro-economische stukje van de economie precies zo als ze horen te werken.

Je zou bijvoorbeeld geen financiële crisissen meer hebben en daarom kun je het financiële systeem dereguleren. En dat was gewoon verkeerd. Gewoon verkeerd. Alle mensen die nog een restje van een band met Keynes hadden, begrepen dat de private investeringsmachine heel wispelturig was. Onstabiel was. Die tendeert niet zomaar en snel naar een optimaal evenwicht voor de economie. En het opzetten van een systeem zonder die voorzorgsmaatregelen en beschermingen was een geweldige gok. Op basis van wat een nogal abstracte theorie bleek te zijn.

En volgens Kaletsky hebben de Fed (Bernanke) en de ECB (Draghi) dat dogma nu aan de kant gezet. Ook het monetaire beleid moet (mede) gericht zijn op volledige werkgelegenheid. Eventueel zelfs door het drukken van geld en het uitdelen aan bedrijven of huishoudens. Zoals bepleit door niet alleen Keynes, maar ook door Milton Friedman.

Als Kaletsky gelijk heeft, dan zou dat een belangrijke ontwikkeling zijn.

Anatole Kaletsky:

'via Blog this'