Joschka Fischer, de Duitse ex-minister van buitenlandse zaken, heeft een uitstekende reactie op de rede van de Engelse premier David Cameron over de relatie van Engeland met de EU. Zie de link onderaan. Cameron laat de oren hangen naar de 100 anti-Europese backbenchers in de Conservatieve fractie van het House of Commons. Fischer noemt die 100, naar analogie van de Tea Party in de V.S., de High Tea Party. Cameron wil concessies van de EU, maar maakt niet duidelijk welke, en weet natuurlijk dat hij die niet krijgt. En de vraag is of hij de belangen van Groot-Brittannië, en de koppeling daarvan met de belangen van de EU, wel goed voor ogen heeft. Het lijkt een rede die meer is ingegeven door partijpolitieke overwegingen dan door het landsbelang. Cameron zou er, vindt Fischer, goed aan doen om de rede van Winston Churchill uit 1946 nog eens te lezen.
Die vergelijking met Winston Churchill maakt eens te meer duidelijk, helaas, hoe zwak onze huidige Europese leiders eigenlijk zijn.
Cameron’s Speech and the Eclipse of British Reason:
'via Blog this'
Over een nieuw sociaalwetenschappelijk zicht op mens en maatschappij. En over de lange weg daarnaartoe.
Posts tonen met het label Joschka Fischer. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Joschka Fischer. Alle posts tonen
donderdag 24 januari 2013
dinsdag 31 januari 2012
Joschka Fischer: lippendienst aan groei is niet genoeg, het is spelen met vuur
Na Javier Solana gisteren, vandaag een ernstige waarschuwing van Joschka Fischer, de vroegere Duitse minister van buitenlandse zaken en vice-kanselier. Zie de link hieronder. Enkele vertaalde citaten:
De economie van de Europese Unie glijdt in een diepe en naar alle waarschijnlijk langdurige recessie, grotendeels zelf veroorzaakt. Terwijl Duitsland blijft proberen om de geest van de hyperinflatie te verdrijven met strenge bezuinigingen in de eurozone, zijn de EU crisislanden geconfronteerd met een reële dreiging van deflatie, met potentieel rampzalige gevolgen. Het is slechts een kwestie van tijd - niet veel tijd - voordat de economische destabilisering leidt tot politieke instabiliteit. (...)
... de voornaamste - bijna exclusieve - kwestie in Berlijn is de komende verkiezing. En de centrale vraag is niet, "Wat moet er gedaan worden in het belang van Europa?" Integendeel, het is, "Hoeveel kunnen mensen in Duitsland verwacht worden te accepteren - in het bijzonder, hoe veel eerlijkheid?"(...)
Tot nu toe lijkt de coalitie van Merkel op iemand die tegen het verkeer inrijdt en er van overtuigd is dat alle anderen in de verkeerde richting rijden. (...)
Om de euro te redden - wat essentieel is omdat het lot van het Europese project afhangt van het succes van de muntunie - heeft Europa nu actie nodig: naast onvermijdelijke bezuinigingsmaatregelen en structurele hervormingen is er geen manier om te slagen zonder een levensvatbaar economisch programma dat groei verzekert.
Dat komt er niet goedkoop. Als Merkels regering gelooft dat het genoeg is om lippendienst aan groei te bewijzen, dan speelt zij met vuur: een in elkaar storten van de euro waarin niet alleen de Duitsers zich vreselijk zullen verbranden.
The Chancellor Who Played with Fire - Joschka Fischer - Project Syndicate:
'via Blog this'
Abonneren op:
Posts (Atom)