Posts tonen met het label Occupy Wall Street. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Occupy Wall Street. Alle posts tonen

vrijdag 22 maart 2013

Heeft de rijke elite de democratie gekaapt?

Is de rijke elite er in geslaagd om de democratie te kapen? Dat is nogal een extreme gedachte, maar de studie Do Politicians Serve the One Percent? Evidence in OECD Countries (pdf) lijkt er op te wijzen. Pablo Torija van de Universiteit van Padua verrichtte een econometrische analyse op politieke en economische gegevens van de 24 OECD-landen in de periode 1981-2009, aangevuld met gegevens over geluksniveau's. 

Ik heb niet genoeg econometrische deskundigheid om de berekeningen te kunnen controleren. Maar de conclusie er van is dat sinds 1981 de politici zich er mee bezig hebben gehouden om het geluk van de economische elite te maximaliseren. Het verhaal van Occupy Wall Street van van de Spaanse Indignados lijkt te kloppen. En volgens Torija was dit nog niet het geval in de jaren zeventig van de vorige eeuw, toen de politici nog bij benadering de mediane kiezer representeerden, zeg maar, voor het geluk van iedereen opkwamen.

Als het echt klopt, is het verbijsterend. Want waarvoor dient de democratie? (Ik kwam bij deze studie terecht via een blogbericht van Chris Dillow.)

dinsdag 13 november 2012

Occupy Wall Street: The People's Bailout

Occupy Wall Street start een geweldig initiatief: The People's Bailout. Zie de link onderaan. Banken hebben schulden in hun boeken staan die ze graag willen verkopen. En vaak voor een schijntje, omdat de kans klein is dat ze al hun geld terugkrijgen. OWS zamelt geld geld in om schulden te kopen en die dan kwijt te schelden. Als proef hebben ze voor 500 dollar schulden gekocht, waarmee ze voor 14000 dollar schulden konden kwijt schelden. Zie ook dit bericht.

HOW TO SHARPEN PENCILS, The People's Bailout:

'via Blog this'

zondag 29 januari 2012

Joseph Stiglitz: schuldenproblemen in euro-landen niet veroorzaakt door te hoge overheidsuitgaven

Joseph Stiglitz in een interview met Der Spiegel (zie link onderaan dit bericht) in antwoord op de vraag of de Republikeinse presidentskandidaten gelijk hebben dat de Europese verzorgingsstaten mislukt zijn:
Woorden schieten me tekort voor zoveel onwetendheid. Deze mensen begrijpen niet echt wat er in Europa gebeurt en ze hebben ook niet echt begrepen wat er in de Verenigde Staten verkeerd gelopen is. Amerika is niet in staat om het gemiddelde inkomen te laten toenemen. Bij de sociale zekerheid, het onderwijs, gezondheid ziet het er nog slechter uit. In internationale vergelijkingen staan de VS nog slechts bovenaan met zijn gevangenissen. Daarin zitten tien maal zoveel mensen als in elk ander westelijk land.
Ik zou zeggen dat het Europese model van de verzorgingsstaat over het geheel genomen behoorlijk succesvol is. Tijdens de crisis heeft bijvoorbeeld de Duitse arbeidsmarkt veel beter gepresteerd dan de Amerikaanse.
Over de eurocrisis:
Europa heeft slechts een fout gemaakt, maar een heel grote: de euro. Met de juiste institutionele hervormingen had hij kunnen functioneren. Bij de invoering van de euro dacht men dat de convergentiecriteria van het Verdrag van Maastricht voldoende zouden zijn. Nu denkt men dat die criteria strenger toegepast moeten worden - en dat is fout. De schuldenproblemen van de eurolanden zijn in het algemeen niet veroorzaakt door te hoge overheidsuitgaven. In Ierland bijvoorbeeld heeft de financiële sector de crisis veroorzaakt, niet de verzorgingsstaat.
En op de vraag of er wel geld is om de economie aan te zwengelen (in plaats van alleen maar te bezuinigen):
Duitsland heeft het (geld) zonder twijfel vanwege de lage rente waarmee het geld kan lenen. De Europese schuldquote is kleiner dan die van de Verenigde Staten. Als men de eurozone met gemeenschappelijke leningen, eurobonds dus, op een lijn zou brengen, dan zou de kredietbeoordeling relatief goed zijn.
Lees verder het interview over zijn oordeel over de Occupy-beweging en over de noodzaak van meer transparantie van de financiële markten.

Het zou goed zijn als zo'n interview ook de grote Nederlandse dagbladen zou halen.

'via Blog this'

woensdag 14 december 2011

Een diepzinnige beschouwing over de economische crisis

Joseph Stiglitz houdt een diepzinnige beschouwing over de economische crisis in de Verenigde Staten. Zie het bericht hieronder. Mijn poging tot een puntsgewijze samenvatting (aan het eind de vraag naar de toepasbaarheid op Europa):

1. De kredietcrisis was een gevolg van de huizenzeepbel en de excessen van de bankensector.

2. Die huizenzeepbel, het overmatige lenen dat daarmee mogelijk werd, en daardoor de op peil blijvende consumptie tot 2008, onttrokken de inkomensdaling van de meeste Amerikanen aan het zicht. Daarzonder was er ook al voor de kredietcrisis een veel hogere werkloosheid geweest. De economie was dus al zwak.

3. De oorzaak van die zwakte was een verschuiving van de economie van industrie naar diensten. Zestig jaar geleden werkte nog een derde van de beroepsbevolking in de industrie, nu is dat minder dan een tiende. Een oorzaak daarvan is een grotere productiviteit in de industrie, waardoor daar minder banen nodig zijn. En de tweede oorzaak is globalisering, waardoor banen verdwenen naar lage lonenlanden of naar landen die meer investeerden in infrastructuur of technologie.

4. Het is niet zo dat dit probleem zichzelf nu zou oplossen als de lonen nu nog maar meer zouden dalen. Dit was niet zo gedurende de Grote Depressie in de jaren dertig van de vorige eeuw en het is nu niet zo. Nog lagere lonen zouden de vraag nog meer afknijpen en de economie nog meer verzwakken. Ook overheidsbezuinigingen met het doel door toename van de werkloosheid de lonen nog meer te laten dalen, werken averechts.

5. Het probleem kan ook niet opgelost worden door uitsluitend monetair beleid.

6. Wat nu nodig is, net als tachtig jaar geleden, zijn overheidsinvesteringen. Toen kwamen die op gang door de voorbereidingen op de Tweede Wereldoorlog. Nu moeten we investeren om de kwaliteit van leven en de werkelijke productiviteit te verhogen. (Werkelijk wil zeggen: niet zoals de zogenaamde productiviteitsverhoging door "innovatie" in de bankensector.) De netto-opbrengst van die investeringen zijn hoog omdat de rente uitzonderlijk laag is en omdat er een grote achterstand is in investeringen in infrastructuur, technologie en onderwijs. Als we tegelijkertijd de belastingen verhogen voor de top 1 procent, dan verhogen we de houdbaarheid van onze schulden zelfs nog meer.

7. Dus: investeer in infrastructuur (wegen, spoorwegen, dijken, energiecentrales), onderwijs, fundamenteel onderzoek en duurzame energie-opwekking en energiebesparing.

8. En tenslotte moeten we de financiële sector zo herstellen dat de gevaarlijke speculatiepraktijken worden beëindigd en het saaie geld uitlenen weer op de voorgrond komt te staan. We hebben de banken laten volstromen met overheidsgeld zonder voorwaarden en zonder een visie op het bankensysteem dat we nodig hebben. Het bankensysteem is er om de maatschappij te dienen, niet andersom.

9. Mensen beginnen te begrijpen wat er gebeurd is en wat er aan de hand is. Degenen die in het hele land protesteren, aangewakkerd door de Occupy Wall Street beweging, weten het al.

Natuurlijk zijn er specifiek Amerikaanse omstandigheden die maken dat dit verhaal niet zonder meer van toepassing is op Europa. En op Nederland. Ik denk aan de inderdaad extreme mate waarin de Verenigde Staten hun infrastructuur en hun onderwijs hebben verwaarloosd. En misschien ook wel hun investeringen in technologische ontwikkelingen. (Zou ik moeten uitzoeken.) Dat lijkt in Europa minder het geval. Maar verder lijkt mij deze beschouwing uiterst relevant voor deze kant van de Oceaan. En voor al die politici die denken dat bezuinigen en daarmee afknijpen van lonen de oplossingen voor alle problemen zijn.

'via Blog this'

zondag 4 december 2011

Steun van economen voor Occupy Wall Street

Driehonderd economen ondersteunen de Occupy Wall Street beweging. In mijn vertaling:
Wij zijn economen die tegen de ideologische zuivering van het vak economie zijn. Evenzo zijn we tegen politieke zuivering van het noodzakelijke debat over de oorzaken voor en de gevolgen van onze huidige economische crisis.
Wij ondersteunen de pogingen van de Occupy Wall Street beweging over het hele land en de hele wereld om de economie te bevrijden van de korte termijn hebzucht van de rijke en machtige één procent.
Wij zijn tegen cynische en perverse pogingen om onze politieagenten en publieke dienaren te misbruiken om pleiters voor het publieke belang te verdrijven uit de publieke ruimtes.
Wij betuigen onze steun aan de visie van het bouwen van een economie die werkt voor de mensen, voor de planeet en voor de toekomst en we verklaren ons solidair met de Occupiers die hun democratische recht uitoefenen om economische en sociale rechtvaardigheid te eisen.
Mij bekende namen onder de ondertekenaars zijn die van Dean Baker, Nancy Folbre, James K. Galbraith, Peter Radford en Juliet Schor.
300 economists give support for the Occupy Wall Street movement « Real-World Economics Review Blog:
'via Blog this'
Update. De lijst is geopend voor meer steunbetuigingen. Bij deze een oproep aan Nederlandse economen.
Update Update. Opvallende naam bij de nieuwkomers, is die van Avner Offer. Waar blijven de Nederlandse economen? (Ik zou graag ondertekenen, maar schrik er voor terug om voor econoom door te gaan.)

dinsdag 25 oktober 2011

Occupy Wall Street en de extreem toegenomen inkomensongelijkheid

Mocht het je even zijn ontgaan waar Occupy Wall Street in Amerika over gaat, neem hier dan een paar minuten voor. Extreem toegenomen inkomensongelijkheid, volstrekt tegengesteld aan de meest basale morele gevoelens.

The Shocking, Graphic Data That Shows Exactly What Motivates the Occupy Movement | | AlterNet:

'via Blog this'

donderdag 13 oktober 2011

Advies van Matt Taibbi aan Occupy Wall Street

Matt Taibbi adviseert de Occupy Wall Street demonstranten om zich te concentreren op deze vijf eisen:

1. Breek de monopolies in de financiële sector, want ze zijn boven de wet en niet onderhevig aan de discipline van de markt.

2. Hef een belasting op financiële transacties en laat daarmee de banken zelf betalen voor hun redding als die nodig is.

3. Geen publiek geld voor private lobby's. Als je door de overheid gered bent, is het verboden om met die gelden een presidentskandidaat te steunen.

4. Schaf de belastingvoordelen voor hedge-fund managers af. Door die voordelen betalen ze een tarief dat de helft is van dat van een onderwijzer.

5. Verbied bonussen die meteen uitbetaald worden voor verrichtingen waarvan de kwaliteit pas na jaren blijkt.

Ik vind het een goed advies. Van alle vijf is meteen duidelijk dat ze als ze ingewilligd zouden worden een einde zouden maken aan immorele praktijken.

My Advice to the Occupy Wall Street Protesters | Politics News | Rolling Stone:

'via Blog this'

vrijdag 7 oktober 2011

Is het juist om "Wall Street" moreel te veroordelen?

Paul Krugman omarmt de morele veroordeling van de Amerikaanse financiële sector, kortweg: Wall Street, door de Occupy Wall Street demonstranten. Zie zijn column in de New York Times van vandaag onderaan dit bericht. Om ernstig immoreel gedrag binnen de perken te houden, is een brede veroordeling noodzakelijk en het is dus goed dat die nu op gang komt. Krugman maakt nog eens duidelijk waaruit dat moreel laakbare gedrag van Wall Street nu precies bestond bestaat.

De financiële crisis en de er uit voortkomende economische misère waar we nu in zitten, kun je, schrijft hij, zien als een drama in drie aktes. In de eerste akte maakten de boosdoeners gebruik van de deregulering van het bankbedrijf door gedrag met hoge risico's voor anderen, terwijl ze daarvoor zichzelf vorstelijk beloonden. In de tweede akte barstte de zo opgeblazen zeepbel en werden de boosdoeners, zonder voorwaarden, door de belastingbetalers gered, terwijl de gewone werkende bevolking de negatieve gevolgen, inkomensachteruitgang en werkloosheid, draagt. In de derde akte "tonen de boosdoeners hun dankbaarheid" door met hun door die reddingsactie nog steeds obsceen hoge vermogens te lobbyen voor lage belastingen voor henzelf en verzwakking van de al milde regulering die herhaling van dit drama moet voorkomen.

Als je dit als scenario voor een speelfilm zou indienen, dan zou je de opdracht krijgen om een minder onrealistische en minder overdreven versie te maken. Soms overtreft de werkelijkheid de fantasie.
Confronting the Malefactors - NYTimes.com:

'via Blog this'

dinsdag 4 oktober 2011

Het belang van Occupy Wall Street als een moreel oordeel

De Occupy Wall Street beweging lijkt te groeien. Zie het bericht hieronder uit de New York Times van vandaag. Het lijkt mij een belangrijke ontwikkeling. Het is zo langzamerhand overduidelijk dat de excessen in de financiële wereld (misleiding, riskant gedrag, bonussen, zelfverrijking) en de ideologische rechtvaardiging daarvan door het ongefundeerde geloof in ongebreidelde marktwerking, in aanmerking komen voor een moreel oordeel. En dat oordeel is vernietigend.

Eerder schreef ik over de mankementen die kunnen kleven aan de toepassing van morele overtuigingen uit het persoonlijke domein op handelingen in het publieke domein. Een voorbeeld daarvan is dat je het overheidshandelen niet altijd op precies dezelfde wijze moreel kunt beoordelen als je het handelen van een gezin zou doen. Maar ik begin steeds meer te denken dat een morele beoordeling van het gedrag in de financiële sector dat de kredietcrisis voortbracht en aan de huidige economische problemen heeft bijgedragen, zonder voorbehoud gerechtvaardigd is. Het gevoel dat het niet deugde lijkt mij een gepast gevoel. En velen die het beter kunnen weten dan ik, vinden dat ook. Denk aan James Galbraith, de zoon van de grote John Kenneth Galbraith, die tot dit oordeel komt:
Fraud was not a bug in the system, it was a feature.
Een citaat dat het waard is om te onthouden. Het komt uit deze lezing, voor de kennisname waarvan iedereen even de tijd zou moeten nemen.

Mijn indruk is dat de morele verontwaardiging bij velen bestaat, maar dat uitingen daarvan nog tegengehouden worden door onzekerheid over hoeveel anderen hem delen. De Occupy Wall Street beweging mankeert het aan concrete eisen, zoals door sommigen is opgemerkt. Maar daar gaat het even niet om. Ze hebben vooral de functie om de informatie te verspreiden over het wijd verbreid zijn van de morele beoordeling.

Anti-Wall Street Protests Spreading to Cities Large and Small - NYTimes.com:

'via Blog this'